Τα όνειρα σου είναι εσύ!

Ξέρεις ότι έχεις όνειρα;

Αν σε έχω γνωρίσει πρόσφατα και ακόμη δεν έχουμε βγει για τον πρώτο καφέ μαζί, να περιμένεις αυτή την ερώτηση από μένα να σκάσει σε κάποια φάση, “Ποια είναι τα όνειρά σου;”. Δε θα συμβιβαστώ με απαντήσεις όπως, “Δεν έχω όνειρα" ή "Δεν ξέρω". Αυτά σε μένα δεν περνάνε και επίσης θα σε συμβούλευα να σταματήσεις να τα λες και στον εαυτό σου γιατί έτσι όπως το πας δε θα κάνεις ποτέ τα όνειρά σου πραγματικότητα. Όλοι έχουμε όνειρα ζωής. Απλά οι περισσότεροι προτιμούν να συμβιβάζονται με τη βολική τους πραγματικότητα, αφήνοντας τα όνειρά τους κάπου στα αζήτητα της καρδιάς τους. Γιατί εκεί βρίσκονται τα όνειρά μας. Στην καρδιά μας. Είναι ο πρώτος σου έρωτας και είναι στο χέρι σου το αν θα μείνει πλατωνικός ή αν θα του δώσεις πνοή ζωής τελικά.

Ψάξε, ψάξε... και θα το βρεις!

Μέχρι κάποια ηλικία και εγώ πίστευα ότι δεν έχω όνειρα. Μάλλον, όχι, επιτρέψτε μου να διορθώσω τον εαυτό μου. Ντρεπόμουν να πω ποια είναι τα όνειρά μου. Γιατί συμβαίνει αυτό; επειδή τα όνειρα είναι τρελά! Γι' αυτό λέγονται όνειρα. Αργότερα όμως, ενώ έκανα την προσωπική μου αναζήτηση και προσπαθούσα να βρω που πατάω και που βρίσκομαι - εκεί γύρω στην εφηβεία, που δεν ξέρεις τι σου γίνεται γενικά (ή τουλάχιστον εγώ δεν ήξερα)- συνειδητοποίησα κάτι τρομερό! -NOT, τα όνειρά μας είναι κομμάτι του εαυτού μας. Αν ποτέ δεν τα αναγνωρίσουμε και δεν τα κυνηγήσουμε, τότε ποτέ δε θα έχουμε έστω και την παραμικρή ευκαιρία να εκπληρώσουμε τον σκοπό μας σε αυτή τη ζωή. Επίσης, θα είναι σαν να μην αποδεχόμαστε τον ίδιο μας τον εαυτό. Έτσι κατά συνέπεια, δε θα γίνουμε ποτέ ολοκληρωμένοι άνθρωποι και όλοι όσοι θα υπάρξουν στη ζωή μας, από τη μητέρα μας και τον πατέρα μας, μέχρι τον - τη σύντροφό μας και τα παιδιά μας, δε θα μας γνωρίσουν ποτέ εκατό τοις εκατό. Κοίτα να δεις τι σου κάνει ένα όνειρο που αρνείσαι να αποδεχτείς!

Σταμάτα τις ντροπές...

Γράφω για σένα λοιπόν. Για σένα που φοβάσαι να πεις, στον εαυτό σου πρώτα από όλους, ότι έχεις όνειρα και έχουν όνομα. Που αν τα κυνηγήσεις μπορείς να τους δώσεις σάρκα και οστά. Τι φοβάσαι; Άσε ξέρω. Τι θα πει ο κόσμος. Ο κόσμος μπορεί να είναι από την οικογένειά σου και τους φίλους σου μέχρι τους γείτονές σου, γιατί μπορεί κάποιο όνειρό σου να είναι και κάπως φασαριόζικο εδώ που τα λέμε, όπως το να γίνεις τενόρος για παράδειγμα. Ωραία, ας πάρουμε σαν δεδομένο το εξής: ο κόσμος το πιο πιθανό είναι να μην το δεχτεί αρχικά και να θελήσει να σε αποθαρρύνει. Μπορεί να είναι η μητέρα σου που φοβάται μήπως εκεί στα βουνά που θες να πας για ορειβασία, πέσεις σε κάνα γκρεμό και γκρεμοτσακιστείς, “Τι το θες να τρέχεις εκεί στα βουνά παιδάκι μου; Έχει και κρύο εκεί πάνω. Άστο να πάει στο καλό, να είναι και ήσυχη η μανούλα”. Μπορεί να είναι η κολλητή σου, που τόσα χρόνια ήξερε έναν άνθρωπο χωρίς όνειρα και ξαφνικά της τσαμπουνάς παραμύθια για “μοντελινγκ” και τέτοιες ανοησίες. Και τι διάβαζες τόσα χρόνια για το πτυχίο; για να πας στο GNTM και να λένε, να μια διάνοια που βγάζει και γαμώ τις φωτογραφιάρες; Μπορεί να είναι ο σύντροφός σου που δε δέχεται ότι το σκάκι το έχεις στο αίμα σου αλλά επηρεάστηκες από αυτή την αλκοολική την Elizabeth τη Harmon και πήραν τα μυαλά σου αέρα και θες να παίξεις και εσύ το "Queen's Gambit” σε ένα τουρνουά σκάκι. Πες μου κάτι σε παρακαλώ. Θα ζήσεις εσύ “μια ζωή ξένη φορτική” που είχε πει και ο Καβάφης, για να είναι η μανούλα ήσυχη, να μην αντιδράσει η κολλητή και η Elizabeth, του Harmon η κόρη, να συνεχίσει να σου κλέβει τη δόξα, με τα δάχτυλα μπλεγμένα πάνω από μια παρτίδα σκάκι, κοιτάζοντάς σε με λάγνο βλέμμα;

Ποτέ δεν είναι αργά!

Η ζωή σου, σου ανήκει. Από τη στιγμή που θα γεννηθείς, μέχρι τη στιγμή που θα χαιρετήσεις αυτό τον κόσμο. Δεν μπορεί κανένας να ορίσει την ευτυχία σου πέρα από σένα. Ξέχνα τις ντροπές και τα "τι θα πει ο κόσμος". Δεν έχει σημασία σε τι ηλικία είσαι. Ξεκίνα! Κάνε το πρώτο βήμα χωρίς να σκέφτεσαι ότι είναι αργά. Δεν είναι γραφικό, είναι η πραγματικότητα, ποτέ δεν είναι αργά. Σταμάτα να χάνεις χρόνο από την ευτυχία σου.

By Zoi Pittara