Ελένη η πόρνη. Ένας άγγελος στην κόλαση. Της Αννίτας Α. Νικολάου.

Το βιβλίο αυτό, είναι σίγουρα στη λίστα με τα αγαπημένα μου, ακόμη και αν πολλές φορές, μου είχε έρθει να το εκσφενδονίσω στον τοίχο με αυτά που διάβαζα να συμβαίνουν σε μια κοπέλα, που σίγουρα μισήθηκε από πολλές γυναίκες. Εκείνες που η ίδια αποκαλούσε πουτάνες στην ψυχή, κατά πάσα πιθανότητα.

Από τα βιβλία που σου ρουφούν το μυαλό.

Αγαπημένο βιβλίο, γιατί η ιστορία της Ελένης κρύβει όχι μόνο πολύ πόνο μέσα της αλλά και πολλή αλήθεια, που μόνο μια πολύ επιδέξια πένα θα μπορούσε να τη διαχειριστεί, έτσι ώστε το ήθος της ηρωίδας να αποδοθεί ατόφιο στον αναγνώστη. Η πένα αυτή, φέρει το όνομα Αννίτα Νικολάου. Μια δημοσιογράφος που δεν δίστασε να κολυμπήσει στα βαθιά νερά της πεζογραφίας, ενώ τόλμησε να αποτυπώσει στο χαρτί την ωμή πραγματικότητα της ζωής μιας ιερόδουλης. Μια αληθινή ιστορία, που σε βάζει να σκεφτείς αν τελικά η δική σου ζωή είναι όσο δύσκολη την νομίζεις. Ένα βιβλίο που θα σου προκαλέσει πολλά γλυκά αλλά και άλλα τόσα πικρά συναισθήματα ενώ η σαγεινευτκή ηρωίδα του, θα σε μαγνητίσει με τον τρόπο που μόνο εκείνη ήξερε να μαγεύει τους πάντες και θα σε ταξιδέψει πίσω στο χρόνο, σε μια εποχή που το να είναι ιερόδουλη μια γυναίκα, ήταν λόγος για κάποιους να φτύνουν τον κόρφο τους όταν ο δρόμος τους διασταυρωνόταν με τον δικό της.

Μπορεί μια πόρνη, να σου μάθει πώς να είσαι άνθρωπος;

Η πιο όμορφη και δημοφιλής πουτάνα της Πλατείας Ηρώων. Άντρες με υψηλό στάτους, από κάθε γωνιά της Κύπρου, ήταν διατεθημένοι να ακριβοπληρώσουν, για να πλαγιάζουν μαζί της. Απώτερος σκοπός, ήταν να βγάλουν πάνω της τα πιο αρρωστημένα τους απωθημένα, εκείνα που η θέση τους στην κοινωνία, δεν άφηνε περιθώρια να εκδηλώσουν, παρά μόνο σε μια πουτάνα. Μια γυναίκα με τεράστια ευφυία που αν ήθελε μπορούσε να είχε ότι επιθυμούσε στη ζωή της, προτίμησε χωρίς δεύτερη σκέψη, να μπήξει το μαχαίρι στη δική της καρδιά παρά να πατήσει επί πτωμάτων. Η οδυνηρή πορεία ζωής ενός αγγέλου, μεταμφιεσμένου σε πόρνη. Μόνιμος και μεγαλύτερος της φόβος; Να λερώσει την ψυχή της με πουτανιά -είχε ήδη λερώσει το σώμα της με αυτή- και να πληγώσει κάποιον άλλο, πέρα από τον ίδιο της τον εαυτό. Ουκ ολίγες φορές μπήκε ως ασπίδα προστασίας μπροστά στα σκάγια για να μην πάρουν αυτούς που αγαπούσε. Μια πόρνη παραδίδει μαθήματα χαρακτήρα, ήθους και αξιών, καλύτερα από πολλούς "ευυπόληπτους" της κοινωνίας μας.

Δεν θα είσαι πια ο ίδιος.

Κάθε σελίδα που διάβαζα, ένιωθα όλο και περισσότερο ένας άλλος άνθρωπος. Είναι ένα από αυτά τα βιβλία που όταν τα ολοκληρώσεις, δεν είσαι πια ο ίδιος με πριν. Η Ελένη έγινε μια φίλη που δεν γνώρισα ποτέ αυτοπρόσωπος αλλά θα μείνει για πάντα μέσα στην καρδιά μου και πάντα θα προσπαθώ να της μοιάσω στο ήθος ακόμη και αν για να το καταφέρει αυτό κανείς, πρέπει να έχει πραγματικά την καρδιά ενός αγγέλου.

By Zoi Pittara